loading...
 
 

Eerste dag Madrid

Reizen February 17th, 2007

Vandaag heb ik de eerste dag in Madrid achter de rug! Wat houd ik toch van metropool steden! Geweldig! Maar eerst even de rest…

Zoals in mijn vorige post te lezen was ga ik mijn zus bezoeken samen met mijn vader tot dinsdag in Madrid. Het begon al in de ochtend: half 2 naar bed, 6 uur gaat de wekker, wat de fuck?! Watskeburt?! Owja… Op naar Madrid! :D . Mijn moeder stond om kwart voor 7 klaar voor de deur met de auto om mij en mijn vader in Eindhoven op het vliegtuig te zetten. Een 2 baks koffie achterover slaande ren ik naar beneden met al mijn spullen en stap ik in de auto. ‘Je deed er 2 minuten over! Je zou toch klaarstaan?!’ zei me vader. ‘Gelukkig zijn jullie pas een kwartier te laat’ dacht ik. Al met al brommend opweg naar Madrid! Een goede start, zou je zeggen. Maar mijn ouders zijn niet anders gewend van mij :)

Vliegen is altijd al een beetje een angst geweest bij mij. Ik weet het, het is HET veiligste vervoermiddel ter wereld en je wordt nog eerder aangereden op straat terwijl je de vuilnis buiten zet dan dat je neerstort met een vliegtuig, maar ik ben gewoon eigenwijs. Het is fucking ENG! Lichtpuntje: mijn angst wordt per vlucht minder! Ik voel nog steeds spanning in mijn buik als we opstijgen, maar ik moet zeggen, voor het eerst voelde het als gezonde spanning :) . Hup, koptelefoon op, ogen dicht en slapen maar! Ow wacht, dat dacht ik te gaan doen. Heeft iemand ooit wel eens met Ryanair gevlogen? Dan kunnen jullie vast bevestigen dat als je niet bij het raampje zit het moeilijk wordt nog uberhaupt te slapen. Ik was allang blij dat ik uberhaupt kon zitten zeg. De stoelen staan zowel in de diepte als in de breedte zo dicht op elkaar dat het bijna voelt alsof je beter kan gaan staan, want waar ik mijn voeten ook zet, ik stoot me been altijd tegen de stoel voor mij! Genoeg gezeur over ryanair, want we waren al bijna weer geland. Ja, een vlucht naar Madrid duurt namelijk maar een krappe 2 uur!

Aangekomen op Madrid airport stond mijn zus ons op te wachten! Na de metro te hebben gepakt (3x overstappen en 36 trappen op en af in al die stations) concludeerde mijn vader en ik dat als mijn zus ons niet had opgehaald, wij nooit aangekomen waren bij mijn zus der kamer. Mijn zus heeft een krappe kamer met een enorm mooie ligging. Ik denk dat menig student jaloers mag zijn op een kamer die zo ongeveer op het centrum punt van Spanje ligt, het punt vanwaar alle afstanden berekend worden in Spanje ligt namelijk een halve kilometer verder van der kamer.

Na wat te hebben gegeten en gepraat zijn mijn vader en ik maar eens gaan wandelen door de straten van Madrid. Ik had echt het gevoel alsof ik in een of andere grote stad in Amerika beland was. Niet dat ik ooit in Amerika ben geweest, maar in mijn verbeelding zie ik altijd aan beide zijde 3 baanswegen met stoepen die groter zijn dan 3 fietspaden naast elkaar. Gelukkig noemen we dergelijke steden ook wel een metropool! :) Na een wandeling door de straten van Madrid zijn we naar HET park van Madrid geweest. Hier kunnen Madrid’ers even rust vinden van de oorverdovende herrie van de straten van Madrid. Het park is geweldig groot. Overal verkopen mannetjes popcorn en doen waarzegsters hun ding. Verder zijn er muzikanten te vinden en zijn de zwervers natuurlijk niet weg te denken van de bankjes! Het zonnetje straalde dus we hebben lekker 2 uurtjes door het park gelopen en gezeten. En guess what! Ik heb gewoon een half uur!! in mijn t-shirt kunnen rondlopen! Het is Februari en ik heb in een t-shirt kunnen lopen in een park!

Na dit alles even een biertje gepakt met mijn vader en oude verhalen uit de kast gehaald en gepraat over ditjes en datjes en de toekomst etc. Je kent de verhalen wel…

Het is gebruikelijk in Madrid dat je rond de tijd dat in Nederland de meeste restaurants hun keuken sluiten te gaan eten. De keukens openen hier meestal na 8e en gemiddeld beginnen ze in Madrid echt toe te stromen rond 9 a half 10. Zo ook wij. Een geweldig restaurant waar je voor 15 euro per persoon geweldig lekker mals vlees kunt eten met een salade waar zelfs een vleeseter nog van gaat kwijlen.

Maar het mooiste van het restaurant moest nog komen. Dit restaurant schijnt (zo zegt mijn zus) bekent te staan om zijn geweldige chocolade nagerecht. Dit heet dan ook de chocolisimo (als ik me niet vergis) wat kort samengevat betekend dat het het allerlekkerste chocoladegerecht ooit is. Ik moet eerlijk bekennen, ik heb nog nooit zown lekker nagerecht gegeten. Fotos volgen hiervan en ik denk dat zowel man als vrouw jaloers op me zal zijn en hier van zal kwijlen.

Chocolisimomini_S6000304.JPGZussie met chocolisimoVaders met chocolade bommen

Tot dusver mijn eerste dag uit Madrid. Ik hoop een beetje boeiend te hebben geschreven, zo niet dan ben je al afgehaakt en heb je zelfs dit niet gelezen :) De fotos volgen nog.

February 17th, 2007 at 15:23

Ik ben niet afgehaakt… ;)

(‘me’ is overigens geen bezittelijk voornaamwoord :p)

February 18th, 2007 at 00:44

‘t ziet eruit alsof je het er goed hebt, houden zo! :D Ook ik ben niet afgehaakt, maar heb wel een beetje oppervlakkig gelezen :P

En nee, ik ga niet zo mierenneuken op fAUtjes, dan ben ik nog wel een uur bezig :P

Benieuwd naar de foto’s :D

February 18th, 2007 at 10:40

Het was dan ook 2uur ’s nachts ;) zal het eens doorlopen als ik weer fris en helder ben!

February 20th, 2007 at 12:49

Je hebt geen woord gelogen over dat toetje!!Vond het erg gezellig!

x

.Arnold:
February 20th, 2007 at 21:52

Ja nou ga ik me ik me bij Lieke aansluiten. Wat een leuke restaurantjes in Madrid

Leave a Reply