loading...
 
 

Opzij, opzij, opzij, maak plaats….

vrije tijd July 31st, 2008

In Sihanouks Ville hebben we echt een geweldig hotel/bungalow/hostel whatever gehad. De eigenaar was een man uit nieuw zeeland, en hij is pas net begonnen. Hij is pas zo kort geleden begonnen, dat hij zelfs nog nergens vernoemd staat. The Aquarium heet het. Het is een echte aanrader voor in het laagseizoen en voor mensen die wat meer geld hebben ook in het hoogseizoen. Wij hadden nu een bungalow voor 10$, die in het hoogseizoen 40$ tot 50$ zou kosten.

Goed. Het plan: Vanuit Sihanouks ville Cambodja de grens over gaan ten zuide van Vietnam, om daar dan een bus te pakken naar Can Tho. Het zou haalbaar moeten zijn en we zouden om 6 uur aan moeten komen…….. En we moesten om half 9 vertrekken.
De eerste bus was heel erg relaxed. We vertrokken bijna precies (das knap in Cambodja) om half 9. We zouden 2 uur later aankomen, maar tot onze verassing was dit al na een uur en een kwartier (wauw!). Vervolgens gingen we over in een gedeelde jeep met Spaanse mensen, die halverwege eruit moesten. hierdoor koste het ons nog maar 20 dollar ipv 30, omdat we nu de rit deelde. Dit ging ook vrij vlot hoewel ik wel een houte reet had aan het einde (we zaten achterin de laadbak :) ).

Hierna begon de onheil eigenlijk. De chauffeur wilde ons eerst eigenlijk pas 1km voor de grens afzetten. Zo konden we dan met een van zijn vrienden mee achter op de motor… En als je het op die manier doet word je altijd afgezet, hoe dan ook. Wij wilde dit dus niet en we werden uiteindelijk toch bij de grens afgezet. Tot onze verassing waren dezelfde motor drivers nog steeds daar, en waren er geen andere… Dus moesten we toch met hen mee. Na wat romslomp waren we de grens over en brachten de twee motordrivers ons voor 6 dollar naar de busstop bij een grensdorp.
Aangekomen bij de busstop zou er geen bus meer rijden naar Can Tho, waardoor we eerst een andere bus moesten pakken die ons naar weet ik veel waar zou brengen, om vervolgens vanuit daar een mini van te regelen die naar Can Tho ging. We wilde de beste man betalen en we gaven hen 10 dollar, waarop ze spontaan geen wisselgeld hadden. De busdrivers stonden al aan onze tas te trekken om mee te gaan, terwijl ik aan het discussieren was dat ik toch echt wel 4 dollar terug wilde. Rieke was bezig onze tassen niet al naar een dorp te laten gaan. Het moet een geweldig zicht zijn geweest voor buitenstaanders………
Uiteindelijk hebben we dus ons wisselgeld gekregen, waarna we de bus in konden springen. Hier moesten we vervolgens 4 stoelen betalen, wat op 5 dollar neerkwam. Zij had onze 1 dollar in Dong vooruit betaald waardoor alles goed was met de motordrivers. Dit kwam dan in het totaal neer op 6 dollar voor de busdriver. Het leuke is dat niemand extra moet betalen voor bagage, behalve toeristen… Vervolgens hadden we dus weer geen 6 dollar, maar 2x 5, wat weer op een geweldige volgende communicatiestoornis uitkwam. Zij in het Vietnamees, ik in het Engels en Rieke door wanhoop uitleggen in het Nederlands dat we geen vietnamees konden. Er kwam een Vietnamese vrouw bij die Engels kon maar die kon de vrouw niet overtuigen dat we geen Dong of 1 dollar bij hadden. De buschaffeur kwam erbij met een peuk uit zijn bek hangend en spontaan opeens mochten we mee voor 5 dollar en was alles goed. Heeeeeeeeeeel vreemd allemaal, maar toch best eng. De vrouw lachte vervolgens de hele busrit en ik kan geen vietnamees, maar volegns mij is het hele verhaal wel 100 keer de bus door gegaan… We voelde ons zelfs echt een buitenlander, want sommige (misschien ex soldaten?) zaten ons heel vuil aan te kijken. We voelde ons dan oko de volgende 3 uur van de rit zeer ongemakkelijk…

Aangekomen in het tussendorpje waar ik nu de naam eevn neit meer van weet, sprongen er 10 mensen op ons af. En je raadt het al, allemaal roepen en doen in het Vietnamees. Nouja, niet helemaal waar, in eerste instantie in het Engels. Maar, vraag door, en ze beginnen spontaan Vietnamees te praten. ‘Where you go?’, ‘I need to get on the bus to Can Tho’ en dan spontaan een Vietnamees antwoord. We hebben vervolgens na lang communiceren een ticket weten te regelen naar de betreffende stad voor 10 euro. Vast veel te veel, maar alles beter dan continu tussen alle Vietnamesen die je nergens mee kunnen helpen.
Na een uur gingen we in de mini-van die ons naar Can Tho ging brengen. Dit was al 5 uur en de rit ging 3 uur duren, waardoor we in het donker zouden aankomen. Dit zijn dingen die we tot nu toe eigenlijk altijd wilde ontwijken, maar dit keer ging het ff niet anders. De bus werd uiteindelijk volgestopt met 24 mensen en we konden weg. Natuurlijk niemand die Engels sprak en wij maar braaf naar buiten turen. We kwamen in het Donker aan, kondne een hotel regelen maar hadden een zeer onconfortabele en ongemakkelijke rit achter de rug. Geen goed begin in Vietnam dus.

De volgende dag zijn we vanaf 5:30 tot 13:30 op een boottrip over de Mekong delta gegaan. 8 uur varen, kijken hoe noedels gemaakt worden, 2 floating markets zien, van alles nog meer en wederom een houte reet :) Erg leuk maar de korte tour was 5 uur geweest, misschien een betere optie achteraf… Vervolgens gingen we om half 3 weer met een bus naar Sai Gon. Hier zaten we in een bus die echt ziekelijk eng reed. Rieke en ik hebben serieus 4 uur lang, behalve in de half uur pauze, met grote ogen om ons heen gekeken hoe we wat dan wel niet aan het inhalen waren. Met hoge snelheid vlogen we langs allerlei auto’s en vrachtwagens, met soms maar een centimeter of 10 tussenruimte. Vervolgens zag de beste man dat een ziekenwagen zijn zwaailichten aanzette, wat hij als een buitenkans zag. We hebben als een bezetenen een uur achter de ziekenwagen aangehangen, met alle gevolgen indien. Ik heb nog nooit zoveel potentionele gevaarlijke momenten gevoeld. Het is dan ook een wonder dat we er heelhuids uit zijn gelopen, zonder andere mensen doorgereden te hebben…

We hadden ook al 2 dagen dezelfde kleren aan omdat we geen schone kleren meer hadden. Ik heb me nog nooit zo smerig gevoeld als toen ik aankwam. Mijn rug was dusdanig doordrengt dat elke keer als ik bewoog ik even om me heen keek of niemand dat rook…………. nou dat wil je dus echt niet.

Dit was in het kort onze ervaring van het over de grens gaan van Cambodja-Vietnam, met alle tussenstops indien………….. Het was vermoeind, druk, spannend maar ook wel tof… We hebben het wel gehaald namelijk….

lieke:
July 31st, 2008 at 08:29

poepoe wat een reis!!!
Hoop dat er nu wat relaxtere dagen aankomen!

x

Yvonne:
July 31st, 2008 at 09:40

Hoi Jan,
Ik heb Riekes verhaal dit keer als eerste gelezen, dus ik was al voorbereid, toen ik aan jouw verhaal begon. Erg spannende verhalen dit keer, maar als het je kinderen zijn die die dingen meemaken…… In gedachten steek ik dus een kaarsje aan opdat jullie veel goede, leuke en spannende ervaringen rijker maar vooral ook gezond en wel in Nederland terug komen. ;)

Yvonne

Lieke:
August 1st, 2008 at 19:48

Hey Jan

Wilde even laten weten dat ik de komende 1,5 week slecht via de mail bereikbaar ben omdat ik in italie zit. Ik kan helaas je stukjes niet lezen :( Maar dat haal ik allemaal in als k terug ben.

Fijne tijd nog

x

klaas en rachèl:
August 2nd, 2008 at 12:49

Wat een rit zeg, bahbah! Nu inderdaad genieten van Vietnam!! Heeeel veel plezier!! x

Henk:
August 2nd, 2008 at 17:11

jemig man:P dat wordt weer een stuk minder spannend als je weer naar school moet hè;), of je moet een duik willen nemen in de vijver. Keep us posted:D

Leave a Reply