Vanaf volgende week ga ik werken aan mijn afstudeerproject, namelijk een eigen bedrijf oprichten binnen de in-game marketing/advertisement. Ik ga proberen wat vaker een update hiervan te geven. Wat ik tot nu toe kan vertellen is dat ik al kleine proefjes heb gedraaid, en druk bezig ben met de structuur voor een website en een mooi ontwerp.

Jan

Verder had ik twee weken geleden een conferentie op het gebied van nieuwe media in Vancouver, genaamd “Vancouver Digital Week”. Dit was een zeer bijzondere ervaring omdat het een kleine maar uitgebreide conferentie was. Uiteindelijk was het ook een groot succes, en wordt er volgend jaar een soort gelijk iets gehouden. Ik heb erg veel contacten op gedaan, en heb zelfs misschien de mogelijkheid dadelijk in Montréal bij UbiSoft Montréal langs te gaan, om een rondleiding te krijgen. In Vancouver ben ik in contact gekomen met Kelly Zmak, eigenaar van Radical Games, die binnenkort het spel Prototype gaan uitbrengen, een AAA game van top klasse. We kregen (Maarten en ik) een rondleiding door de studio wat zowel voor mij als Maarten erg leerzaam was. Voor Maarten omdat hij nog nooit iets in deze geest gezien had, en voor mij omdat dit gewoon de puntjes van mijn stage op de i zetten. Ik heb deze week een beoordeling gekregen voor mijn werk tot nu toe, en ik ben beoordeeld met een 9 en een 10, iets wat ik niet verwacht had. Het is gewoon echt een hele eer om zo een beoordeling te mogen ontvangen.

Afgelopen week ben ik druk bezig geweest met het voorbereiden van mijn vertrek naar Ottawa. Het was erg druk hierdoor, omdat ik ondertussen ook mijn producten wilde afkrijgen. Het Vancouver gedeelte van mijn verslag is nu af, en de eerste delen over Ontario en Québec zijn gemaakt. Vanaf komende week zal ik me volledig bezighouden met Ontario en Québec, en ik zal alleen nog kleine dingen veranderen aan de BC kant, wanneer dit gevraagd wordt door mensen. Ik ben erg benieuwd naar de Ottawa kant, ik ben erg benieuwd hoe dit er uit gaat zien. Wat voor weer wordt het? Hoe is de cultuur? Hoe zijn de mensen op mijn werk?  Heb ik genoeg tijd om mijn stage af te ronden? Deze week begin ik namelijk ook aan mijn stageverslag, een soort theoretische verantwoording voor alles wat ik tot nu toe heb gedaan. Veel van deze verantwoording is ook terug te vinden in het plan van aanpak en het onderzoeksplan, maar dit moet gecombineerd worden in een groot verslag, waarbij het gelijk voor de lezer duidelijk wordt wat ik gedaan heb, waarom zo en wat dit opleverde. Daarna zal ik een verantwoording moeten schrijven voor mijn portfolio, wat dan eigenlijk het einde is van mijn stage. Dit alles moet ik nog doen voor Rieke komt, dus het wordt nog even doorblazen. Maar met de beoordelingen die ik tot nu toe heb gekregen en de positieve reacties die het heeft opgeleverd, ben ik optimistisch.

De panorama’s zijn te downloaden via Sendspace. Als ze niet meer te downloaden zijn maar je ze toch nog wilt kan je een berichtje achterlaten. Dit verhaal is overigens in het vliegtuig geschreven, dus no worries, ik schrijf dit niet op mijn werk. Ik had een aantal problemen gister met het invoegen van de foto’s, waardoor het wat langer duurde. Gister opgelost en daarna gaan slapen.

http://www.sendspace.com/file/ssquy6

http://www.sendspace.com/file/sp2eer

http://www.sendspace.com/file/dtrvvh

http://www.sendspace.com/file/vir25d

http://www.sendspace.com/file/zknfyv

http://www.sendspace.com/file/p1ej6l

Het is een verademing thuis te komen. Als het lekker weer is en ik op tijd thuis ben, dan staat de zon nog vlak voor ondergaan. Tussen 7 en 8 kan ik dan genieten van een goddelijke zonsondergang. Als het niet regent dan . Mijn huisgenoot is een te gekke vent en lijkt wel een beetje op mij. Lekker ouwehoeren en van de hak op de tak van onderwerpen wisselen. Hij drink geen bier, dus daar missen we wel een connectie . Vlakbij ligt het “Stanley park”, waar je heerlijk kunt wandelen, skaten, hardlopen, fietsen en relaxten. Er liggen een paar meertjes in het park en de vogeltjes vliegen er heerlijk rond. Als je naar de rand van het park loopt kom aan bijna alle kanten de zee tegen. De eerste dag dat Arnold en Yvonne hier zijn, raadt ik ze aan daar lekker te gaan fietsen!!

Op stage gaat alles volgens plan, niet veel over te melden dus . Ik krijg het eerste weekend dat Arnold en Yvonne er zijn 2 dagen extra vrij, dus dan kunnen we misschien wel richting de Rocky Mountains. Ik heb vandaag een eerste meeting gehad met organisatoren van een onderdeel van de conferentie die gehouden zal worden in Vancouver, en het ziet er naar uit dat ik waarschijnlijk een studentenpas zal krijgen voor het GDC (Game Developers Conference) hier in Vancouver, de 12e en 13e. Hiermee kan ik niet bij de Lectures e.d. zijn, maar heb ik wel weer de kans met bedrijven te praten! Tevens heb ik vorige week een mailtje gestuurd naar iemand bij het GDC Europe (in augustus) om te kijken of ik daar niet als vrijwilliger kan werken. Goed voor mijn CV . Ik ben met mijn oude Game docent in de mail, eigenlijk gaat alles wel prima.

Ik mis alleen een knuffel van mijn vriendinnetje en een biertje met mijn vrienden… Of een biertje met mijn familie… Of… Het mooie lenteweer van Nederland… Of… ……… mijn werk…. of de rest!?

In het weekend ben ik samen met Emrah en Jessie (beide stagiaires, Emrah bij het NBSO in San Francisco en Jessie bij de Handelsroute in Amsterdam) via het fishermenswharf naar de Golden Gate Bridge gelopen. We wilden eigenlijk fietsen, maar we moesten per fiets 200 dollar borg neerleggen en van alles geks doen met onze Creditcards. Dus dachten we, we gaan wel lopen. Langs de baai lopen in San Francisco is heel relaxt. Er hangt een windje, het is wel lekker warm maar toch ook weer fris. Gek hè? De Golden Gate Bridge is echt een knap staaltje werk, en ik was er volledig van onder de indruk. Ik hou wel van brute dingen die mensen gemaakt hebben, en dit is echt een bruut zooitje staal. Jessie ging niet mee op de brug want zij moest weg voor een etentje of iets in die trant.

 

Verder heb ik nog even geshopt bij Abercombrie and Fitch (sorry Lieke als ik et niet goed spel) waar ze erg leuke kleren in de aanbieding hadden. Een shirtje en een polo rijker zijn we naar buiten gegaan, om nog even twee souvenirs voor mij te kopen, die ik mooi mee naar huis kan nemen.

Afgelopen maandag ben ik overgevlogen van San Francisco naar Vancouver. Eenmaal aangekomen mocht ik heerlijk logeren in een dorm-room, dus ik ben z.s.m. op zoek gegaan naar een eigen kamer. Dinsdag avond had ik al een kijkavond, en deze kamer kon ik hebben en heb ik genomen. Op Google maps is te zien waar ik nu woon, en ik kon deze plek krijgen voor 700$ maar heb het af weten te ronden naar 620. 1,66 CA$ is ongeveer een euro, btw. Je snapt nu wel dat ik met lekker weer elke dag even ga genieten van de ondergaande zon achterin de zee, tussen twee bergen in. Vervelend, lastig, en vooral helemaal niet mooi om naar te kijken. Ja Arnold en Yvonne, ik heb het hier over Vancouver Island. Prepare yourself for beauty.

Mijn kamergenoot is een Koreaanse jongen, die heel erg aardig is. Hij wil wel wat dingen laten zien in Vancouver en ik kan wel goed met hem opschieten. Hij werkt bij de lifeguards en ik ga waarschijnlijk zondag een dooie in het zwembad spelen, zodat ze allemaal kunnen oefenen om mij te redden. hehehe. De foto’s geven wel een impressie denk ik. verder heb ik nog geen foto’s van Vancouver zelf, die ga ik denk ik van het weekend eens maken. Op het Consulaat Generaal zijn ze heel aardig. Er komt een heel druk schema aan en er kan allerlei belangrijk bezoek komen, dus de bedoeling is wel dat ik vanaf maandag een net blouseje, jasje en dasje aandoe. Geen probleem. Na een wat moeizame start (printer installeren noem het maar op wat nog meer, het koste veel tijd) ben ik van start gegaan hier in Vancouver en gaan bekijken wat voor een informatie ik allemaal precies heb opgedaan op het GDC. Ik moet zelf zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk ben van de informatie die ik gekregen heb bijvoorbeeld op een USB stick. Hier staan allerlei data op met contactgegevens van Canadese bedrijven, voor- en nadelen over Canada als overheid naar het bedrijf en noem het maar op. Ook heb ik een aantal mensen aangeschreven over eventueel afspreken om verder te praten over mijn onderzoek (informatie lospeuteren) en heb ik contact gezocht met organisatoren van het GDC Europe (in Keulen) om eventueel als vrijwilliger daar rond te lopen (in augustus).

Dit was het wel zo een beetje, tot de volgende keer, en wederom zeg ik het, ik hoop dan wat korter!

 

De eerste week heb ik in San Mateo gezeten waar ook het kantoor van TWA/EVD is. Hier heb ik de afgelopen week lekker kunnen werken aan mijn onderzoek, met alle steun en support om me heen. Iedereen was vriendelijk, ik mocht er printen en ik mocht gebruik maken van hun supplyroom. Hierdoor kon ik goed aan de slag met het aanmaken van een literatuur map waar ik allerlei printjes in kon verwerken.

De vlucht vanuit Brussel was zwaar. De weg naar Brussel was zwaar. De weg naar de auto naar Brussel was zwaar. Ik had lood in mijn schoenen, want ik wist dat ik afscheid moest nemen voor een lange tijd van Rieke. Het is anders om in de andere schoenen te staan, het is anders dan toen Rieke naar Nepal ging. Toen stond ik te balen en nu stond ik te balen maar had ik er ook zin in, een beetje dubieus gevoel dus… Gelukkig is/was Rieke een enorme steun Ik was bijna te laat door al het snotteren en liefkozen bij de douane, de securitycheck duurde jaren…….

De vlucht was niet leuk. Ik was helemaal verdroogt (vast door de spanning) en ik heb me nog nooit zo beroerd gevoelt. Eenmaal aangekomen op Heathrow was alles opeens weg en voelde ik me weer tip top fit. Ik misde alles nog wel, maar anders. Dat was fijn. De vlucht van Heathrow naar Montreal was echt te relaxt voor woorden. Rogier (een vriend van Rieke) had met de captain gemailt waardoor ik economy plus (toch rogier?) kon, wat betekend dat je champagne, ossehaas en nootjes kan bestellen Lekker languit liggen in een dikke stoel… De zoektocht in Montreal naar het hostel was wat lastiger. Het hostel was ook niet echt geweldig, maar ik was zo moe dat ik niet eens meer weet dat ik in slaap ben gevallen.

De volgende ochtend mocht ik om 6 uur alweer opstaan (ik was aangekomen op het hostel rond 10 uur ’s avonds en sliep waarschijnlijk na wat skypen om 12 uur) om om 7 ur op de airport bus te zijn, die me naar Montreal airport bracht. Hier ging ik op mijn vlucht van 6 uur naar Calgary, waar ik vervolgens 3 uur mocht wachten voor mijn vlucht naar San Francisco. Op dit laatste vliegtuig was gelukkig gratis internet!

Sorry dat ik de vluchten wat snel vertel, maar dit wordt anders een saai langdradig verhaal.

Zoals ik al zei werd ik in San Mateo heel erg warm ontvangen en behandeld. Ik ben ook gelijk geintroduceerd aan Peter Lanen, wat een erg aardige en vriendelijke man is. Hij zal me morgen (dinsdag) ook introduceren aan een aantal mensen van Canadese bedrijven die aanwezig zijn op het GDC. Hierdoor kan ik netwerken voor mijn stage, erg fijn dus! Dit zal allemaal gebeuren op een breakfast met Nederlandse en Canadese bedrijven die pitchen om evt contact en interesse bij elkaar op te wekken, om zo tot investeringen en samenwerkingsmogelijkheden te komen. En ik mag hier getuigen van zijn… Wie had dat ooit gedacht toen ik ooit aan het MBO begon…

San Francisco is echt een geweldige stad. Het is erg ruim, maar toch europees. Het is er shop till you drop. De eerste dag (zaterdag) wilde ik samen met Emrah (een van de stagiaires die in San Mateo zit) de stad bezichten, maar op de een of andere manier eindigde ik met een Calvin Klein jas voor 50 euro (van 150 euro) en had ik alle soorten en maten jassen broeken etc gezien in heel San Francisco. Onze voeten deden pijn en we zijn na 5 uur shoppen naar huis gegaan. Dit is echt shopwalhalla.

Zondag ben ik in mijn eentje op pad gegaan naar San Francisco. Ik ben begonnen bij de Bay Bridge (ben wel door alle winkelstraten heen gelopen maar zo ongeveer met mijn ogen dicht, echt alles is hier namelijk goedkoop) en ben om heel San Francisco heen gelopen tot een kilometer of twee voor de Golden Gate Bridge. Daarom dat de foto’s ook van een behoorlijke afstand zijn, want mijn voeten waren echt op na deze tocht. Ik heb er wel heel veel dingen door gezien, en volgend weekend neem ik gewoon de bus richting de bridge.

Hierna ben ik nog even gaan shoppen naar een mooie courier bag, en heb de volgende gevonden: beatlesbag, bij de Virgin store die Failliet gaat.

De titel had beter kunnen zijn, I am going to San Franciscoooooooo, want morgen zal ik midden in San Francisco bivakeren, op Union Square. Ik zit daar in een hostel van 75$ (daarom ook de eerste zin van dit bericht) per nacht!! Gelukkig betaald het bedrijf 50$ en betaal ik de rest… Het is het waard… Midden in de stad… Naast het GDC… Naast de winkels… Bij alle sights… Wordt allemaal even jaloers… Ik ben ook maar alleen en dat zou me goed doen voelen……

haha… Ik zal de volgende keer ook wat sneller en dus korter schrijven… dit doet vast pijn aan de ogen…

We zijn nu op dit moment nog in Beijing. Doordat de treinkaarten uitverkocht waren hebben we een vlucht geboekt vanuit Beijing naar Shanghai op de 27e, ipv de 24e. Hierdoor slaan we in feite Shanghai over, we zijn hier maar 24 uur in het totaal.

Beijing is echt geweldig. De spelen zijn geweldig, de sights zijn geweldig en de mensen zijn geweldig. Het is soms wel gek om door een communistisch land te lopen, maar meestal merk je hier niks van. Beijing is namelijk erg kapitalistisch en ik denk dat je pas echt merkt in wat voor land je bent als je iets verkeerds doet. Of als je naar het platteland gaat. Hier hadden we helaas geent ijd meer voor. De spelen waren geweldig en de wedstrijden waren tof. Helaas was de laatste dag (zondag) het Holland House al gesloten om 11 uur, waardoor we daar niet konden feesten. Ipv daarvan zijn we films gaan kijken in ons hotel

De wedstrijd was heel gaaf en we hebben zelfs een rus het wereldrecord polstok zien verbreken. We concludeerde dat het lastig was alles op het veld in de gaten te houden en we hadden best mooie plekken. Het was druk, mensen juichde vooral als chineze speelde en er was verder geen Nederlander te bekennen. Het leek wel een beetje alsof de spelen er vooral voor de Chinezen waren, maar dat zal wel  een misinterpetatie zijn. Het komt vast door het gigantische overgewicht aan chinezen in het stadion

Verder zijn we de vlgende dag na het drinken van ieder een fikse bacardi cola naar het Holland House gegaan. Dit is ‘het feest’ tijdens de OS. Het was ook heel gaaf. Volumia trad op, Rieke en ik waren al half van de kaart van de baco, we dronken nog wat bier (voor 3 euro per stuk!! jezus.) en we genoten van alle mensen. We waren vrolijk en spraken willekeurige mensen aan. We hebben zelfs weer gratis kaarten gekregen voor de handbal finale van zondag. Wauw. En dat zonder te bedelen, maar gewoon via vriendelijke amerikanen. Het is toch wat. De volgende dag vertelde ons fototoestel precies wat we aallemaal gedaan hadden in het holland house, en we kwamen er al snel genoeg achter dat ons geheugen ons toch lichtelijk her en der in de steek had gelaten. Ach ja!

Vandaag zijn we met een taxi naar het verste deel van de chinese muur geweest. Dat was echt geweldig. De muur is in autentieke staat en stamt uit de tijd van 555BC. Het is het hoogst liggende gedeelte van heel de muur die toegankelijk is, en het was ook de rustigste. Alle andere delen zijn veel en veel drukker, terwijl wij het deden met 3 amerikanen. Nou, daar kunnen we best mee ouwehoeren. Het was dus geweldig en ook geweldig rustig, waardoor we enorm hiervan genoten hebben. Ik kan dit deel dan ook aan iedereen aanraden. Ik weet alleen de naam niet volledig meer, Moutatori ofzo!

Nu zijn we ondertussen alweer in Hannoi en genieten we van onze rust. We hebben besloten Sapa niet meer te doen, en gaan morgen naar Nimh Binh, ook een hele mooie plaatst. De 15e vliegen we naar China en de 18e zijn we als het goed is in Beijing. Dan begint de rest van onze reis weer echt…

We wilden eigenlijk zelf regelen dat we naar Ha Giang konden, omdat dit Sapa is zonder alle touristen. Dit gaat in Vietnam dusdanig moeilijk, dat na een aantal moeilijke gezichten en een knijp in Rieke der kont we er taboe aan geven en er voor kiezen ons heerlijk te laten brengen via de trein. Niet de leukste keus maar je komt ergens.
We wilde eigenlijk eerst naar Holang Bay, maar de storm raasde daar vandaag en gister overheen. Vandaar dat we alles ff omgooien Omdat de treinen vol zaten tot vanavond 23:00 uur, bleven we nog een dagje in Hanoi. We hebben zelf een motor gehuurd en zijn het drukke verkeer van Hanoi in gegaan. En dit is echt een grotere hel dan in cambodja en thailand x 2. Maarja, dan zijn we ook wel echt stoer Na het motor rijden hadden we nog 2 liter benzine over, en die konden we niet aan de eigenaar versleiten. Dus zijn we de straat op gegaan en alle motodrivers die normaal ons vragen om een ridje afgegaan, of ze niet wat benzine wilde kopen. Het eindigde in een groot festijn van Vietnamezen die niet snapte wat er gebeurde en allemaal vrolijke gezichten. We maakte 50 cent per liter verlies tegenover de aankoop, maar we hadden wel lol. En dan vraag je je dus af, blijkbaar moet ik geld neerleggen voor een glimlach hier…….. En dat vind ik nu zo jammer aan Vietnam.

Wat ik ook nog even kwijt wilde:
De lonely planet is echt niet handig. Informatie klopt vaak niet, hotelprijzen kloppen voor geen meter en alle vervoersprijzen zijn veel duurder. Kaarten zijn onleesbaar en de auteur van Cambodja en Vietnam woont vogens beide boeken in het land waar het voor is geschreven. Wonderbaarlijk. Die vna Cambodja was goed te gebruiken, maar die van Vietnam stelt me echt teleur… en dat terwijl die van Vietnam van 2007 is en die van Cambodja van 2005……….

de foto’s:

 

 

We zitten nu in Mui Ne in Vietnam. Het is hier wel relaxed met een mooi strand. We komen hier voor de zandduinen, wat echt te gek is, zo maar midden in Vietnam… Voor meer informatie hierover www.muinebeach.net. We gaan zelf morgen er pas heen, dus ik kan er nog niks over vertellen